
เสวนา AI กับวรรณกรรมสำหรับเด็ก
สาขาวิชาวรรณกรรมสำหรับเด็กจัดงานเสวนา ” AI กับความท้าทายในการสร้างสรรค์วรรณกรรมสำหรับเด็ก” เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2569

สาขาวิชาวรรณกรรมสำหรับเด็กจัดงานเสวนา ” AI กับความท้าทายในการสร้างสรรค์วรรณกรรมสำหรับเด็ก” เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2569

ขอเชิญมาร่วมเป็นเกียรติในพิธีเปิดงานนิทรรศการแสดงต้นฉบับ วรรณกรรมสำหรับเด็กนิพนธ์ “ช้างป๋อง รอเล่น” นิทรรศการต้นฉบับวรรณกรรมสำหรับเด็กนิพนธ์ ครั้งที่ 23 จัดแสดงงานวันที่ 1 – 8 กรกฎาคม 2566 ตั้งแต่เวลา 11.00 – 18.00 น. ขอเชิญทุกท่านมาร่วมเป็นเกียรติในพิธีเปิดงาน วันที่ 2 กรกฎาคม 2566 เวลา

วรรณกรรมเยาวชนสำหรับเด็กอายุ 14 ปีขึ้นไป
หลายครั้งที่คนเราตัดสินคนอื่นจากภาพลักษณ์ภายนอก เพราะเป็นสิ่งแรกที่มองเห็นเพียงแค่มองผ่านตา ก็ตีความและคาดเดาไปต่าง ๆ นานา ว่าคนผู้นั้นเป็นอย่างไร ทั้งที่ความจริงแล้วสิ่งที่เห็นอาจเป็นเพียงด้านหนึ่งของเขาเท่านั้น บางครั้งสิ่งที่เรามองเห็นอาจไม่เป็นแบบนั้นเสมอไป

วรรณกรรมเยาวชนสำหรับเด็กอายุ 14 ปีขึ้นไป
พวกเขาไม่มีทางรู้หรอกว่าการเป็นผู้ใหญ่จะรู้สึกเช่นไร เมื่อตัวเองยังเป็นแค่วัยรุ่นคนหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็หวังจะให้อีกฝ่ายเข้าใจพวกเขาบ้าง เพราะอย่างน้อยก่อนจะเป็นผู้ใหญ่ ทุกคนก็ต้องผ่านการเป็นวัยรุ่นมาก่อนทั้งนั้น

วรรณกรรมเยาวชนสำหรับเด็กอายุ 14 ปีขึ้น
ฉันมีความสุขมากที่ได้กล้าทำสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านมา โดยที่ฉันไม่เคยนึกเสียใจเลยสักครั้งเดียว

หนังสือภาพสำหรับเด็ก 9 ปีขึ้นไป เรื่องราวของเด็กหญิงคนหนึ่งมีต้นไม้ออกดอกเหลืองอร่ามสดใสต้นใหญ่อยู่หลังบ้าน เธอเห็นมันเป็นเพื่อนและเรียกมันว่า ‘คุณสีเหลือง’ เธอเป็นสุขทุกวันที่ได้เห็นดอกไม้สีเหลืองเต็มต้น และได้เล่นใต้ร่มเงาของมัน แต่แล้วดอกไม้สีเหลืองอร่ามกลับร่วงหายหมดต้น เด็กหญิงเศร้าเสียใจ พยายามทำทุกวิธีและรอคอยอย่างอดทนให้ดอกไม้ของคุณสีเหลืองกลับมา เวลาผ่านไปครบปี ดอกไม้สีเหลืองทองของคุณสีเหลืองก็บานอร่ามตาอีกครั้ง

นิทานภาพสำหรับเด็กอายุ 6-12 ปี “ผมทำนาฬิกาของพ่อแตก
ถ้าผมบอกพ่อ พ่อต้องดุผมแน่เลย”
เมื่อการพูดความจริงนั้นยากกว่าการปิดบัง
เงาร้ายจึงปรากฏตัวขึ้นเพื่อขัดขวางการบอกความจริง

วรรณกรรมเยาวชนสำหรับเด็กอายุ 14 ปีขึ้นไป
ก่อนหน้านี้หนูคิดว่าโรคนี้นำแต่เรื่องเลวร้ายมาให้หนู ทำให้โลกนี้ดูมืดมนยิ่งกว่าเดิม แต่ตอนนี้กลับมีความคิดอีกอย่างหนึ่งขึ้นมาด้วย หนูก็ยังคงคิดว่าโรคนี้มันแย่นะคะ แต่หนูก็รู้สึกขอบคุณที่หนูเป็นโรคนี้เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นหนูจะไม่มีวันรู้เลยว่า มีคนที่รักและหวังดีกับหนูมากขนาดนี้ ที่หนูคิดอย่างนี้มันประหลาดไหมคะ