Author: admin

แนะนำผลงาน เรื่องราวของ บากิร ผู้เกิดมาในตระกูลที่ยึดถืออาชีพหลักเป็นงานช่าง ทั้งความความคาดหวังและความกดดันจากญาติและตัวเอง กลายเป็นแรงผลักดันให้เขาออกหาความฝันเพื่ออนาคต แรงบันดาลใจ ก่อนที่จะจัดทำงานนี้ฉันได้ตั้งคำถามมากมายเพื่อทบทวนตัวเองว่า..ฉันอยากทำสิ่งใดกันแน่ สุดท้ายฉันก็ตกผลึกความคิดจากสิ่งที่ใกล้ตัวเองมากที่สุด นั่นคือบ้าน ฉันได้รับแรงบันดาลใจจากครอบครัวของตัวเองซึ่งส่วนใหญ่ประกอบอาชีพช่าง และงานช่างก็เคยเป็นความฝันช่วงหนึ่งของฉันเช่นกัน นอกจากนี้ฉันได้หาข้อมูลมากพอสมควรเพื่อสนับสนุนความคิดของตัวเองว่างานช่างยังคงมีความสำคัญ และเด็กไทยจำนวนไม่น้อยก็อยู่ในระบบการศึกษาสายอาชีพ ซึ่งด้วยเหตุนี้ฉันจึงเลือกที่จะเขียนเรื่องานช่างเพื่อให้ผู้อ่านได้รับความรู้สึกที่อาจจะเคยหรือไม่เคยประสบกับตัวเอง และหากผู้อ่านได้ย้อนคิดถึงตัวเองในวัยที่ต้องเลือกเส้นทางการศึกษาต่อจะเลือกเส้นทางไหน และเป็นเส้นทางที่เหมือนหรือแปลกจากความฝันแรกไหม ทั้งนี้ฉันได้เขียนเรื่องราวผ่านฉากบรรยากาศของชุมชนมุสลิมในชนบทเพื่อสะท้อนตัวตนในผลงานชิ้นนี้ด้วย กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป ฉันเลือกเติบโตต่อไป เพราะฉันอยากจะพร้อมล้มลุกคลุกคลานเพื่อประสบการณ์ใหม่ ๆ อย่างเต็มกำลังแบบที่พ่อแม่ไม่ต้องเป็นห่วงมาก แต่ฉันคงจะไม่ทิ้งความเป็นเด็กที่พร้อมเรียนรู้อย่างไม่มีสิ้นสุดและมีความสุขกับเรื่องง่าย ๆ ใกล้ตัว

แนะนำผลงาน นักเรียนอายุ 14 ปีทั้ง 6 คนที่ทุ่มเทสร้างตัวตนเพื่อให้สังคมยอมรับ แต่ทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิมเมื่อต้องไปติดเกาะด้วยกัน ทีแรกมันเหมือนเกาะร้าง แต่แล้วก็เริ่มมีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นตัวตนที่พวกเขาเคยสร้างขึ้นจะเปลี่ยนไปอย่างไร เมื่อพวกเขาไม่ได้อยู่ในโรงเรียนอีกต่อไป แรงบันดาลใจ ชอบเขียนเรื่องแฟนตาซีถึงอีกโลกหนึ่งที่ดูเหมือนมีอยู่จริง ๆ ในโลกของเรา ผนวกกับมีเรื่องราวช่วงวัยรุ่นมากมายที่อยากเล่า อยากกลับไปแก้ไข แต่ไม่มีโอกาสกลับไป จึงดึงเรื่องราวเหล่านั้นมาเป็นตัวละครวัยรุ่น 6 คน ที่มีปมปัญหาในใจแตกต่างกัน แต่มีปัญหาร่วมกันอย่างหนึ่ง คือการพยายามให้คนอื่นยอมรับ กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป เติบโตต่อไป โดยให้วัยเยาว์เป็นช่วงชีวิตที่ไม่มีวันลืม แต่ไม่ยึดติด

แนะนำผลงาน Penpal จดหมาย มิตรภาพ ความทรงจำ เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่เล่าเรื่องราวของภาพเขียน นักศึกษาชั้นปีสุดท้ายที่กำลังท้อใจกับชิ้นงานสุดท้ายในฐานะนักศึกษา ทว่าวันหนึ่งจดหมายที่ภาพเขียนเก็บไว้บังเอิญส่งไปหาพิมพ์จันทร์ หญิงสาวที่อยู่อีกมิติหนึ่ง มิตรภาพเล็ก ๆ ผ่านจดหมายจึงเกิดขึ้น แรงบันดาลใจ เกิดจากกำลังท้อกับเรื่องที่ตั้งใจจะทำธีสิสตอนแรก ทำให้เรื่องนี้ถูกหยิบมาปัดฝุ่นทำใหม่ คิดพล็อตและแทรกเรื่องของตัวเองเข้าไปพร้อมความคิดที่หากมีใครสักคนให้พูดคุยและคอยเฝ้ามองพร้อมให้กำลังใจกันคงจะดี กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป เลือกที่จะเติบโตต่อไป เพราะทุกสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็เติบโตขึ้นมาจากวันเยาว์ที่ผ่านมา ทำให้อยากจะเห็นตัวเองในวันที่เติบโตขึ้นไปอีกขั้นในอนาคต แล้วก็เชื่อว่าตัวเองในวัยเยาว์จะต้องอยากเห็นวันที่เติบโตต่อไปเรื่อยๆแน่นอน

แนะนำผลงาน ปักประ เด็กสาวผู้รักการปักผ้า สูญเสียสุนัขแสนรักก็วันเกิดของเธอเพียงหนึ่งวัน ทำให้เธอได้พบกับวิญญาณแมวเก้าแต้มที่มาช่วยเยียวยาความเสียใจ และทำให้เธอเข้าใจความตายมากขึ้น แรงบันดาลใจ วรรณกรรมนี้มีที่มาจากเรื่องสั้นเขียนส่งประกวดแต่ไม่ได้เผยแพร่ออกไป จนกระทั่งได้รื้อผลงานนี้กลับมาเขียนใหม่ รวมถึงลองใส่ประสบการณ์ของตัวเองเข้าไป ส่วนตัวแล้วเราสูญเสียสุนัขไปประมาณ 4 ปีที่แล้ว น่าจะปีกว่าหลังจากที่สุนัขของเราจากไปก็มีสุนัขจรจัดสองตัวมาขออาศัยอยู่ด้วย เมื่อได้ยินแม่พูดว่า ‘หมาตัวนี้ต้องเป็น…กลับชาติมาเกิดแน่’ ภายในใจรู้สึกเจ็บปวดและไม่ยอมรับ สุนัขของเรามันพิเศษและมีเพียงตัวเดียวในโลก พอเราตอบกลับแม่ด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ แม่ก็ไม่เคยพูดถึงสุนัขจรจัดทำนองนี้อีกเลย ดังนั้นการได้เขียนวรรณกรรมเรื่องนี้จึงเป็นเหมือนการเข้าใจความรู้สึกของแม่เพราะเมื่อเราลองมองอีกมุมหนึ่ง การที่แม่คิดว่าสุนัขที่เสียไปกลับชาติมาเกิดใหม่ อาจเป็นการเยียวยาหัวใจของตนเองหลังจากสูญเสียสมาชิกในครอบครัวไปก็เป็นได้ นอกจากนี้ระหว่างที่ได้เขียนเรื่องนี้ ตัวละคร ‘ปักประ’ และ ‘วิญญาณแมว’ ก็ทำให้เราได้สำรวจบาดแผลของตนเอง ยอมรับความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้ ทำให้เราค้นพบคำตอบที่เราค้นหามานานและมอบความกล้าในการเผชิญหน้ากับปัญหาที่คอยหลีกเลี่ยงอยู่เสมอ กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป กลับสู่วัยเยาว์ บางครั้งการเดินทางย้อนกลับสู่จุดเริ่มต้นก็นับเป็นการเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำจากโลกในปัจจุบัน ที่อะไร ๆ ก็ต้องทำให้เร็วไปซะทุกอย่างและถึงแม้จะพยายามก้าวให้ทันคนอื่นแต่เราก็มักตามรั้งท้ายเสมอ มีหลายครั้งที่คิดว่าทำไม่เราถึงไม่เก่งแบบคนอื่น จนบางทีเราหลงลืมสิ่งสำคัญหรือความสุขระหว่างทาง ดังนั้นการกลับสู่วัยเยาว์จึงเป็นเหมือนสิ่งที่ช่วยให้เราระลึกถึงความพิเศษของตนเอง เมื่อได้เดินทางย้อนศรถนนสายนี้แล้ว เราก็ค้นพบว่า เด็กตัวน้อยคนนี้ที่กำลังจะเติบโตเป็นเราในอนาคต เป็นวัยเยาว์ที่มอบบทเรียนหลาย ๆ อย่างและเป็นแรงบันดาลใจให้แก่เราในยามที่ท้อแท้

แนะนำผลงาน ปัจจุบันดั่งควันคลุ้งเป็นวรรณกรรมแนวสมจริง เล่าเรื่องของดันเต เด็กหนุ่มอายุสิบห้าปีซึ่งแม้เพื่อนสนิทของเขาจะเสียชีวิตไปเกือบปีแล้ว แต่เขายังอดรู้สึกพิลึกกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนั้นไม่ได้ เรื่องราวที่ควรเป็นแค่อดีตกลับกลายเป็นปัจจุบันที่หนีไปไหนไม่พ้น คือปัจจุบันดั่งควันคลุ้งที่ขังดันเตไว้กับชั่วขณะมาเนิ่นนาน แรงบันดาลใจ ด้วยความที่ไม่เชื่อว่ามีอะไรอีกหลังลมหายใจสุดท้าย ทำให้กลัวว่าหากความตายเกิดกับคนที่รัก เราที่ยังมีชีวิตอยู่จะก้าวต่อไปอย่างไร เมื่อไม่เชื่อว่าจะได้เจอเขาอีก กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป ถ้ากลับไปได้ก็ดี เพราะทุกวันที่ผ่านมาก็เพื่อพร้อมรับนาทีที่ดีกว่านี้ แต่ยังไม่เจออย่างที่หวังไว้เลย

แนะนำผลงาน ฤดูร้อนปีที่สิบสอง วรรณกรรมแนวก้าวพ้นวัย เล่าเรื่องถึงชายคนหนึ่งที่สูญเสียเพื่อนรักในฤดูร้อนปีที่เขาอายุสิบสอง เวลาผ่านไปจนเติบใหญ่แต่เรื่องนี้ยังคงเป็นปมในใจที่ยากจะข้ามผ่าน ทำให้เขาตัดสินใจกลับไปยังบ้านเกิดซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่างอีกครั้ง แรงบันดาลใจ เราชอบอ่านหนังสือที่เกี่ยวกับความตายและชีวิตของคนมาก บวกกับความชื่นชอบเรื่องการกลับบ้านของวิญญาณในหน้าร้อนของประเทศญี่ปุ่น เลยทำให้เกิดความคิดที่อยากเขียนบางอย่างขึ้นมาและอยากจะส่งต่อมุมมองชีวิตของเราให้กับทุกคนได้อ่าน โดยมีประโยคปลดล็อคคนเป็นและปลดปล่อยคนที่จากไปเป็นตัวนำเรื่องราว กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป เติบโตต่อไป บางอย่างที่เกิดขึ้นในวัยเยาว์หากย้อนเวลากลับไปได้คิดว่าตัวเองในวัยนั้นคงเลือกทำแบบเดิม และทุกวันนี้ผลลัพธ์มันได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งในตัวเรา เลยเลือกที่จะเก็บวัยเยาว์ของตัวเองไว้เป็นความทรงจำดี ๆ และบทเรียนมากกว่า ส่วนเราในตอนนี้อยากรู้ว่าชีวิตข้างหน้าของตัวเองจะเป็นยังไง และได้ทำอะไรบ้างในอนาคต

แนะนำผลงาน โครงการทดลองสร้างสรรค์กิจกรรมในพื้นที่สาธารณะแก่เด็กในชุมชน สร้างโอกาสและทัศนคติที่ดีต่อการเรียนรู้ของเด็กตามหลักการพัฒนาการเด็ก เพื่อตอบสนองความต้องการอย่างเหมาะสมและการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ แรงบันดาลใจ เห็นปัญหาและการขาดโอกาสในการเรียนรู้ของเด็กในชุมชนแออัด จึงนำกิจกรรมสร้างสรรค์เข้าสู่เด็ก โดยใช้พื้นที่สาธารณะในการเรียนรู้ ซึ่งมีความหวังว่าพื้นที่และกิจกรรมเหล่านี้จะช่วยเป็นฐานให้เด็กได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่แข็งแรงและมั่นคง กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป เติบโตต่อไป เพราะเราในวัยเยาว์อยู่กับเราเสมอ เด็กคนนั้นไม่ได้หายไปไหน เรากำลังค่อย ๆ เติบโตด้วยกัน

แนะนำผลงาน Dream flavor เป็นเกมคอมพิวเตอร์แนวผจญภัยแฟนตาซี ที่จะให้ผู้เล่นสวมบทบาทเป็นเด็กหญิงคนหนึ่ง เธอต้องเดินทางออกตามหาพี่ชายในดินแดนแห่งขนมหวาน ทำให้เธอต้องเผชิญเหตุการณ์ต่าง ๆ เพื่อค้นหาเบาะแสการหายตัวไปของพี่ชาย และระหว่างทางเธอก็พบกับ “ซูก้า” ก้อนน้ำตาลหน้าจ๋อย เพื่อนร่วมทางตัวน้อยผู้คอยช่วยเหลือเธอในการตามหาพี่ชาย แรงบันดาลใจ เราตั้งเป้าหมายชีวิตไว้ว่าจะลองสร้างเกมให้ได้สักครั้ง จึงอยากทำธีสิสเป็นสื่อประเภทเกม และทำเป็นธีมขนมหวานเพราะอยากใส่ความเป็นตัวเองที่ชอบขนมมาก ๆ การออกแบบองค์ประกอบต่าง ๆ ในเกมจึงเป็นขนม ซึ่งความน่ารักของขนมหวานขัดแย้งกับเนื้อเรื่องดาร์กแฟนตาซีที่อ้างอิงจากมานิทานของพี่น้องกริมม์ เนื้อหามีความรุนแรง ภาพและเสียงประกอบชวนขนลุก เกมที่สร้างให้ผู้เล่นเกิดความหวาดระแวง ส่วนผสมทั้งหมดนี้รวมกันเป็นโลกขนมหวานสดใสเหมือนความฝัน ‘Dream’ กับเรื่องราวแสนเศร้ารสขม ‘Flavor’ กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป กลับสู่วัยเยาว์ เพราะเมื่อเราเติบโตเข้าใกล้ชีวิตของความเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องเผชิญโลกกว้างมากขึ้น ปัญหาต่าง ๆ ก็ใหญ่ขึ้นเช่นเดียวกัน เมื่อมีเรื่องราวให้คิดมากมาย ทำให้เราไม่อยากพบกับความผิดหวัง อยากใช้ชีวิตแบบเด็ก ๆ ที่นึกถึงแค่ว่าวันนี้จะเล่นอะไรดี

แนะนำผลงาน กลับบ้านด้วยกันนะ หนังสือภาพไร้คำบรรยาย สำหรับเด็กอายุ 7-9 ปี เรื่องราวของการบังเอิญพบ รัก และจากลา ระหว่างเด็กชายกับเพื่อนรักสี่ขา แรงบันดาลใจ มาจากเพลง it’s doesn’t matter how old you are – Stoondio x suntur ที่กล่าวถึงช่วงชีวิตที่แตกต่างกันของคนกับสัตว์เลี้ยง ด้วยความที่เราเลี้ยงสุนัขเลยทำให้อินมาก ๆ จึงอยากถ่ายทอดเรื่องราวความรักของคนกับสัตว์ออกมา ทั้งความรัก ความเศร้า แม้ว่าสุดท้ายต้องจากลากันในสักวันแต่ชีวิตเราก็ยังต้องก้าวต่อไป กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป เติบโตต่อไป เพราะทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตเราล้วนช่วยทำให้เราเป็นเราในปัจจุบัน เรียนรู้จากความเสียใจเพื่อก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง

แนะนำผลงาน “บันทึกสุขสันต์ พาน้องท่องโรงโป๊ะ” เป็นบันทึกเรื่องราวการท่องเที่ยวบ้านโรงโป๊ะของฉันและน้อง ๆ ที่เต็มไปด้วยความสนุกสนานและสาระความรู้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวที่มาของบ้านโรงโป๊ะ วิถีชาวประมง วัดประจำหมู่บ้าน ของกินแสนอร่อย และของฝากที่ห้ามพลาด แรงบันดาลใจ บ้านโรงโป๊ะคือบ้านเกิดของเราเอง ซึ่งบ้านของเราเนี่ยเป็นบ้านเลขที่ 1 ในหมู่บ้านเลย เพราะในสมัยที่เขามีการจดทะเบียนบ้านกันเนี่ย คุณของเราได้เป็นผู้ใหญ่บ้านพอดีค่ะ ที่โรงโป๊ะบ้านเกิดของเราเนี่ยก็ จะเป็นชุมชนที่มีผู้สูงอายุเป็นจำนวนมากส่วนใหญ่ก็จะมีแต่ผู้ใหญ่ค่ะแล้วหลายหลายคนเนี่ยก็จะเป็นคนที่มีทั้งประสบการณ์และความรู้ที่น่าสนใจ คนในหมู่บ้านในก็จะสนิทสนมกันทุกคนรู้จักกันหมดค่ะ ส่วนตัวเราก็ชอบมากเลยความรู้สึกที่ว่าเดินไปที่ไหนก็มีแต่คนรู้จักแล้วก็ทักทายกัน ด้วยความรู้สึกตรงนี้เองที่เราชอบบ้านเกิดตัวเองมาก ๆ เลยเกิดเป็นความคิดอันดับแรกของเราเลยก็คืออยากให้เด็กๆในชุมชนรับรู้เรื่องของชุมชนตัวเองแล้วก็มีความรู้สึกรักในบ้านเกิดของตัวเองเพราะว่าเรามีความเชื่อว่าถ้าเรารักชุมชนของตัวเองแล้วเนี่ยเราอยากจะพัฒนามันไปในทางที่ดี อย่างที่สองเลยก็คืออยากจะให้เด็กนอกพื้นที่ได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับบ้านโรงโป๊ะแล้วเดินทางมาท่องเที่ยว พร้อมกับเกิดความรู้สึกแบบเดียวกันกับบ้านเกิดของตัวเอง กลับสู่วัยเยาว์หรือเติบโตต่อไป ทุกๆอย่างน้องมีการพัฒนาและก้าวไปข้างหน้า แน่นอนว่าเราไม่สามารถหยุดเวลาไม่ให้หมุนได้ แต่บางครั้งที่เวลาไหลไปเร็วเกินไป การเดินย้อนกลับไปสู่อดีตก็ทำให้เราได้ลองมองย้อนดูตัวเอง เพราะตัวเราในวัยเยาว์ก็เป็นหนึ่งในส่วนที่ประกอบสร้างเป็นเราในทุกวันนี้ เพราะฉะนั้นแล้วถึงเราจะเติบโต แต่การลองปล่อยวางแล้วปล่อยใจกลับสู่วัยเยาว์นาน ๆ ทีก็ไม่แย่นะ